دویدن و نرسیدن ...

امروز فهميدم كه وقتي تمام تمركزت رو بزاري روي يه موضوع امكان نداره بهش برسي يعني اتفاقاتي كه قراره در آينده رخ بده تا  تو به اون هدف برسي،  اونجوري نيست كه تو مي خواي ... يعني مي دويم و نمي رسيم،... و رسيدن سهم اونايي هست كه نمي دوند .و اين يعني دنيا را بد ساخته اند و آخرش هم مي رسيم به "چون مي گذرد هيچ غمي نيست"؟!

فال حافظ

وصال او ز عمر جاودان به		خداوندا مرا آن ده که آن به
به شمشيرم زد و با کس نگفتم		که راز دوست از دشمن نهان به
به داغ بندگی مردن بر اين در		به جان او که از ملک جهان به
خدا را از طبيب من بپرسيد		که آخر کی شود اين ناتوان به
گلی کان پايمال سرو ما گشت		بود خاکش ز خون ارغوان به
به خلدم دعوت ای زاهد مفرما		که اين سيب زنخ زان بوستان به
دلا دايم گدای کوی او باش		به حکم آن که دولت جاودان به
جوانا سر متاب از پند پيران		که رای پير از بخت جوان به
شبی می‌گفت چشم کس نديده‌ست		ز مرواريد گوشم در جهان به
اگر چه زنده رود آب حيات است		ولی شيراز ما از اصفهان به
سخن اندر دهان دوست شکر		وليکن گفته حافظ از آن به

تعبیر:هنوز بی تجربه و خام هستی و صبر و تحمل نداری. با اندک ملایمتی نا امید و مأیوس می شوی. بدان که هیچ کاری بدون رنج و تلاش به مقصود نمی رسد. با انسان های با تجربه و دانا مشورت کن. به زودی به مراد خود می رسی، اگر صبر کنی و زودرنج و ترسو نباشی.

دوران دانشجویی

خیلی وقته که دیگه نمی تونم بنویسم دلیلش هم اینه که بعضی چیزها رو نمیشه گفت! ولی روزهای خوبی رو تو چند سال قبلی با بر و بچز گذروندیم.شده بودیم الگوی نوشتن منشور اخلاقی دانشگاه علوم پزشکی (منشوری ها ) ... ولی از شواهد و قراین پیداست که روزهایی بهتری در ادامه دوران دانشجویی در انتظارمه ....