تمنای ابری

کسانیکه تن به هر ذلتی می دهند تا زنده بمانند

مرده های خاموش و پلید تاریخ اند.

 وقتی در صحنه ی حق وباطل نیستی

هر کجا خواهی باش ، چه به نماز ایستاده باشی

چه به شراب ،هر دو یکی است .

 قناعت یعنی " آزاد شدن از زیر اسارت مصرفهای

تحمیلی و مصنوعی "نه به کم ساختن و

فقر پرستی که این خود ذلت است.

 دعا هرگز جانشین وظیفه نمی شود .

 به  پذیرفتن آنچه را که پذیرفتنی نیست

مومن شدن، عین خریت است.

وقتی زورجامه تقوا می پوشد فجیع ترین

شکل تاریخ بوجود میآید .

آگاه باشیم تا با اشباع علمی،خود را از نظر فکری

اشباع یافته احساس نکنیم .

 آدمی می تواند خود را بکشد،اما نمی تواند

تصمیم بگیرد که نفهمد!