تمنای ابری

سه شنبه ها هيچ وقت برايم جالب نبود،از وقتي كه به ياد دارم با سه شنبه ها سازگار نبودم! اما امروز هم سه شنبه بود،بي آنكه به اين موضوع توجهي كرده باشم.اما انگار قرار است تمام روزهاي بد من سه شنبه باشد...هميشه اين شعر  دكتر امين پور در ذهنم مجسم می شود:

سه شنبه ؛
    چرا تلخ و بي حوصله ؟
    سه شنبه ؛
    چرا اين همه فاصله ؟
    سه شنبه ؛
    چه سنگين ! چه سرسخت ، فرسخ به فرسخ !
    سه شنبه ؛
    خدا كوه را آفريد!

سه شنبه آخرين روز زندگي دكتر امين پور بود.اميدوارم آخرين روز عمرم سه شنبه نباشد!